Het audiogram

Het audiogram
Een audiogram is een grafiek waarmee per gemeten frequentie en per oor wordt aangegeven wat iemand nog net kan horen. Bovenaan de grafiek staan getallen van 125 tot 8000. Deze getallen verwijzen naar de frequenties of verschillende toonhoogtes van het geluid.

De frequentie wordt uitgedrukt in Hertz, de maat voor het aantal trillingen per seconde. Hoe hoger de frequentie, hoe hoger de toonhoogte van het geluid. Het geluid van een druppelende kraan heeft een frequentie van ca.250 Hertz (Hz), terwijl een hoog ringgeluid van een telefoon ongeveer 8000 Hz is.

Luidheid wordt gemeten in decibel. Nul decibel (0 dB) betekent niet dat er "geen geluid" is. Het is alleen heel stil. De luidheid van een normaal gesprek is ongeveer 65 dB, terwijl 120 dB heel luid is, bijna net zo luid als het geluid van een opstijgend vliegtuig op 25 meter afstand. De getallen aan de zijkant van de grafiek geven het gehoorverlies in decibel aan.

Tijdens een gehoortest laat de audioloog elke keer een geluid met een verschillende frequentie horen. De zachtste toon die een persoon kan horen op elke afzonderlijke frequentie wordt aangegeven op het audiogram bij die frequentie en intensiteit. Dit is de zogenaamde "gehoordrempel".

Uw audiogram vormt een "beeld" van uw gehoor. Het geeft aan hoeveel uw gehoor afwijkt van een normaal gehoor en bepaalt waar het probleem kan zitten, indien u een gehoorverlies hebt. Er bestaan verschillende soorten en graden van gehoorverlies. Afhankelijk van het deel van het oor dat is aangetast, onderscheiden specialisten meestal vier typen gehoorverlies: geleidingsverlies, perceptief gehoorverlies, gemengd gehoorverlies en neuraal gehoorverlies.

Een audioloog of een andere gehoorspecialist kan u helpen om vast te stellen of u een gehoorverlies hebt. Afhankelijk van de mate of ernst van uw gehoorverlies, zullen zij een passende oplossing voorstellen.

© 2017 MED-EL