Watch our videos
on YouTube
Follow us on
Twitter
Join us on
Facebook
Join the HearPeers Community
A A A
Choose your
Country
 ไทย - ประเทศไทย

โมน่า

การเดินบนเส้นทางสายดนตรีและการเต้นรำของฉัน
กับประสาทหูเทียม

ฉันเกิดเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ.2532 ในตอนนั้นยังไม่มีสัญญาณใดๆ บ่งบอกว่าฉันแทบไม่ได้ยินเสียงหรือบ่งบอกว่าจะเป็นเช่นนี้เลย ครอบครัวฉันไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องนี้จะเป็นไปได้ด้วยซ้ำ พ่อแม่้ส่งฉันเข้าโรงเรียนอนุบาลปกติ โรงเรียนเดียวกับที่พี่ชายและพี่สาวฉันเรียนอยู่

ช่วงที่ใกล้เรียนจบอนุบาลฉันก็เริ่มสูญเสียการได้ยินทีละน้อย เมื่อได้ยินคนเรียก’ฉันจะหันหรือขานตอบช้ากว่าเด็กคนอื่น พ่อแม่พาฉันไปหาหมอเด็กหลายต่อหลายคน’ แต่ทุกคนต่างก็ไม่แน่ใจว่าสาเหตุเกิดจากอะไร หมอบางคนเชื่อว่าฉันแค่สมาธิสั้นเท่านั้น พ่อแม่จึงส่งฉันเข้าโรงเรียนประถมทั่วไป และตอนที่อยู่ชั้นป.1 ทุกอย่างก็เริ่มชัดเจนขึ้นว่าการได้ยินของฉันต้องผิดปกติแน่ๆ’ ’ฉันไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่ครูสั่งเลยสักนิด

หลังจากได้ใช้เครื่องช่วยฟังครั้งแรก ฉันก็พบว่าตัวเองตกหลุมรักในเสียงดนตรีเอามากๆ เครื่องดนตรีชิ้นแรกที่ฉันหัดเล่นคือ ไวโอลิน ฉันชอบเล่นดนตรีมากแต่ปัญหาการได้ยินของฉันก็ทำให้ซ้อมได้ลำบากและก้าวหน้าได้ช้า อย่างไรก็ตามฉันต้องการจะท้าทายกับอุปสรรคเหล่านี้ ฉันอยากแสดงให้ทุกคนเห็นว่าฉันก็สามารถทำในสิ่งที่คนอื่นทำได้เหมือนกัน ดนตรีเป็นเหมือนการบำบัดสำหรับฉัน ทุกครั้งที่เล่นดนตรีฉันจะรู้สึกว่าตัวเองพิเศษ ภายหลังฉันจึงไปเข้าโรงเรียนมัธยมที่เป็นสหศึกษา

ช่วงที่ขึ้นชั้นป.6 การได้ยินของฉันแย่ลงมาก หมอจึงแนะนำให้ฉันเข้ารับการผ่าตัดฝังประสาทหูเทียม แต่ฉันก็ปฏิเสธไปเพราะเชื่อว่าการฟังของฉันจะดีขึ้นเองเหมือนกับที่จู่ๆ ก็แย่ลงนั่นแหละ โชคร้ายที่การได้ยินของฉันมีแต่จะแย่ลงเรื่อยๆ จนกระทั่งตอนอยู่ม.2 ฉันก็เกือบสูญเสียการได้ยินโดยสิ้นเชิง

บรรดาหมอมักจะแปลกใจที่พบว่าฉันยังคงพูดได้ชัดเจนอยู่’ อย่างไรก็ตามพวกเขาให้ทางเลือกฉันมาสองทาง ประสาทหูเทียม หรือ หูหนวก แน่นอนว่าฉันรักดนตรีมาก ดังนั้นหูหนวกจึงไม่เคยอยู่ในตัวเลือกของฉัน หลังจากคิดทบทวนอยู่พักใหญ่ ฉันก็เลือกที่จะใช้ประสาทหูเทียมของ MED‑EL และในเดือนมกราคม พ.ศ.2547 ฉันก็ได้รับประสาทหูเทียม (CI) อันแรกที่หูข้างขวา การได้ยินของฉันดีขึ้นอย่างรวดเร็วแม้ว่าช่วงแรกๆ จะลำบากอยู่บ้างก็ตาม เสียงต่างๆ ฟังดูแปลกในตอนแรก หากเมื่อเวลาผ่านไปเสียงที่ได้ยินก็เริ่มชัดเจนและนุ่มนวลสำหรับหูฉันมากขึ้น ฉันสามารถได้ยินแม้กระทั่งเสียงแวดล้อมข้างนอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉันพบว่าฉันเริ่มกลับมาสานต่อความก้าวหน้าทางดนตรีได้อีกครั้ง ฉันสามารถฟังเสียงสูงต่ำได้ดีขึ้นและจดจำความผิดพลาดของตัวเองได้ ซึ่งฉันไม่เคยทำได้ตอนที่ใช้เครื่องช่วยฟัง

ฉันเข้ารับประสาทหูเทียมอันที่ 2 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ.2549 ที่ตัดสินใจทำเช่นนี้ก็เพราะบทบาทของดนตรีในชีวิตฉัน ส่วนที่ฉันให้ความสำคัญมากมาตลอด

นี่เป็นอีกครั้งที่ฉันสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นอย่างชัดเจน ทุกวันนี้ฉันภูมิใจที่ได้ใช้ MED-EL มีหลายครั้งที่ฉันมักจะลืมว่าตัวเองมีอาการสูญเสียการได้ยิน ดนตรีช่วยให้ฉันผ่านพ้นทุกอย่างไปได้

ปัจจุบันฉันเรียนอยู่เกรด 13 ที่โรงเรียนสำหรับผู้มีปัญหาด้านการได้ยิน  ในเมืองเอสเซน ประเทศเยอรมนี ที่นี่ฉันได้ค้นพบว่านอกจากดนตรีแล้วฉันยังหลงรักการเต้นไม่แพ้ักัน! ครูของฉันสองคนเปิดชั้นเรียนเต้นสำหรับคนหูหนวก เราได้เรียนหลายๆอย่าง รวมถึงการเต้นแทงโก้! ฉันชอบเต้นมากๆ และเต้นมาได้สามปีแล้ว ฉันชอบที่จะฟังเสียงจังหวะและหัดเต้นท่ายากๆ หากไม่มีประสาทหูเทียม ฉันคงไม่สามารถเรียนรู้ที่จะทำสิ่งเหล่านี้ได้ กำลังใจจากพ่อกับแม่ ดนตรีที่ฉันรัก และที่ขาดไม่ได้ประสาทหูเทียมของฉัน ทั้งหมดนี้ช่วยให้ฉันมายืนตรงจุดนี้ได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ฉันรู้สึกภาคภูมิใจมาก เมื่อเรียนจบฉันตั้งใจไว้ว่าอยากจะ เรียนต่อทางด้านดนตรี และฉันรู้ว่าฉันทำได้ ต้องขอบคุณประสาทหูเทียมคู่นี้!

ที่ให้โอกาสใหม่ๆ ในชีวิตแก่ฉัน!
หน้าแรก บริการและความช่วยเหลือ เรื่องราวจากชีวิตจริง คำรับรองจากผู้ใช้จริง โมน่า (CI)
© 2017 MED-EL       forward.cc