Het dagboek van Anja

Na 30 jaar slechthorend te zijn,
besluit Anja om een CI te laten implanteren

Mijn naam is Anja en ik werd geboren met een ernstig gehoorverlies. Ik woon in Mainz, Duitsland en ben 29 jaar oud. Toen ik vijf was werd ik volledig doof. Sinds die tijd hoor ik bijna niets meer aan de linkerkant, zelfs niet met hoortoestellen. Ik werd afhankelijk van liplezen en ging zonder veel problemen naar een school voor doven in Frankfurt. In de jaren daarna besliste ik om meer en meer actief te worden in de horende wereld – met mijn baan, familie, horende vrienden, etc. Dit leidde natuurlijk tot een aantal problemen met verstaan en verstaan worden.
 

Het was vooral moeilijk in groepen, waar ik altijd het gevoel had een buitenstaander te zijn omdat ik niet begreep wat er aan de gang was. Ik geniet echt van televisie en films, maar ik kon vroeger alleen de weinige films kijken die toen ondertitels hadden. Ook waren er altijd wel situaties in mijn dagelijks leven, bijvoorbeeld tijdens het winkelen, dat ik bepaalde dingen niet verstond. Ik heb zelfs gemerkt dat sommige mensen gesprekken met mij proberen te vermijden omdat ze zich onzeker voelen. Dat kwetst je wel echt!

Op een dag, toen ik mijn gehoorproblemen met mijn moeder besprak, zei ze dat ze ergens iets gehoord had over cochleaire implantatie. Hoewel ik mensen kende met een cochleair implantaat (CI), had ik dit nog nooit echt als een oplossing voor mijzelf overwogen. Het was op dit moment dat ik echt over het onderwerp begon na te denken en informatie begon te zoeken. De meeste CI-gebruikers waren enthousiast en gaven me vertrouwen. Er waren er natuurlijk ook die niet hetzelfde succes hadden gehad. Ik was verbaasd hoe weinig begrip er was voor het onderwerp van cochleaire implantatie onder de doven. Mijn vrienden leken er echter wel heel opgewonden over. Ze vertelden me hoe geweldig het zou zijn om muziek te horen. Ik hoorde zoveel positieve dingen over CI's, dat ik tot de conclusie kwam dat “ik het gewoon echt zelf eens moest proberen.”

Succes met een CI is echt afhankelijk van jezelf, vooral hoe vastberaden je bent om te oefenen met luisteren na de operatie. Ook dit gaf me vertrouwen, ik ben een vechter en ik wist gewoon dat het voor mij zou werken. De mogelijkheid van een beter gehoor was constant aanwezig in mijn gedachten en ik kon het niet loslaten. Diep vanbinnen wist ik dat ik al had besloten en dat niets me nog kon stoppen. Aan de linkerkant had ik echt niets te verliezen, dus ik dacht bij mezelf, ik kan alleen maar winnen! Met dit in gedachten, begon ik eraan.

Klik hier om meer te lezen uit het dagboek van Anja.

© 2017 MED-EL